آري عاقبت انبوه وبلاگ نويسي همشهري هايمان را هم ديديم،

چه تفريح جالب يكساله اي كه به سرانجام خود رسيد.

 البته بجز چند وبلاگي كه هنوز ناي آپ شدن دارند

و سعي دارند ديگرگونه هم بنويسند.

اميد كه ما بقي هم ياد بگيرند

و اين عده هم همچنان موفق باشند.

در زمينه آسيب شناسي اين امر چه كسي كم كاري مي كند.

از برادران عزيز و بزرگوار كليك جهت بهبود و تقويت اين وضعيت

 انتظار فعاليت و هماهنگي بيشتري داريم.

چرا كه وظيفه و توانايي آنها در اين امر بيشتر به نظر مي رسد.

اميدواريم مابقي دوستان همشهري هم به فكر اين سنخ

كمبودهاي فرهنگي شهرمان باشند.

البته ما كه به جوانان و فرهنگ شهرمان اميدوار و خوشبين هستيم.

يا او و به اميد او.

وبلاگهای دسته اول به ترتیب: پرسپولیس ۱۱ بار - آبی پوشان ۱۰ - وبلاگ خبری بردخون ۱۰- دل واگویه ها ۵ - مرگسایه ها  ۳ - سنجر ۳ - گاه نوشته ها ۲ - آریوس ۲ - بردخون ۲ - ال سی ویرا ۲

وبلاگهای دسته دوم تنها یک بار آپ کرده اند: انتظار - بچه های بردخون - تارنگاشت - رسپینا - ریحانه - شیرین مثل نمک - عشقولانه - فقط برای تو - مشقهای خط خطی - مذیران - مارال - کلیک -

وبلاگهای دسته سوم :وبلاگهایی که طی ده روز اخیر پستی نداشته اند و نام آنها در اینجا ذکر نشده است.

از اشتباه احتمالی یا جا ماندن نام وبلاگها عذر میخواهم.برای یافتن نام نام نویسنده و آدرس درست وبلاگها به وبلاگ کلیک(در پیوند این وبلاگ) مراجعه کنید. 

پیشرفت و توفیق بردخون از شوری است.

همانطور که پسرفت و عقب ماندگی اش هم.

چشم و گوشمون رو از کنیم خودمون بسراغ چند آدم مخلص و درستکار بریم

حمایتشون کنیم و برای شوری برگزینیم.

البته اگه شانسی چند نفر بیان بالاخره ۵ تا انتخاب میشن این کافی نیست.

وقت آن نرسیده که این بار بیدار شده باشیم.

اگر نان نباشد پس ایمان کجاست؟!!!!!!

نمی دانم برای مشکل کمی و کیفی نانوایی در بردخون مردم و شورا چه اقدامی کرده اند و کی قرار است این مشکل بر طرف شود - بردخون به حد اقل دو تا سه نانوایی دیگر نیاز دارد علاوه بر آن از بی برنامه گی در وقت پخت و کیفیت بد گرفته تا............... نمی دانم کی قرار است یکدست و همدست احساس وظیفه کنیم واین مشکل را حل کنیم به امید رفع این  مشکل اولیه شهرمون بردخون. تا نظر شما همشهریان عزیز چه باشد ؟!!!

ببخشید مدتی تاخیر داشتم به علت...........................اما جبران خواهد شد.البته الان هم به همین اکتفا کردم .از پیام دوستان همشهری واقعا شرمنده ام دستتون درد نکنه تشکر این موجب دل گرمی منه. نشانه احساس مسئولیتشون به شهرمون بردخونه .  

می خواهم واقع گرایانه از توانمندیها افتخارات و هم گرفتاریها و عقب ماندگی های شهرم بردخون چیزی بگویم............لااقل با این کار می توان درد دلی کرد و چیزهای بیشتری را شناخت...........تافرصتی دیگر بدرود.............